Ben nog steeds zwaar onder de indruk van de wervelende opening van het Scheepvaartmuseum gisteren. Van de hapjes, de wijn, het oorverdovende geroezemoes als je vanuit de catacomben op het plein terugkwam en natuurlijk vooral van het gebouw en de tentoonstellingen. Zo onwerkelijk om eindelijk in de tentoonstellingen rond te lopen waar ik me een jaar geleden zo hartstochtelijk een voorstelling van probeerde te maken bij het schrijven van de teksten. Zo apart om de woorden die ik alleen maar in calibri op het beeldscherm zag staan nu eindelijk in de context waarvoor ze altijd bedoeld waren te zien. En dan zie je ook wat een klein onderdeel ze maar zijn van het overweldigende geheel dat de objecten, vitrines, multimedia en belichting samen vormen. Hier een eerste indruk.
